Son dakika

ÖĞRENDİM



Sonsuz bir karanlığın içinden doğdum. Işığı gördüm, korktum. Ağladım.
Zamanla ışıkta yaşamayı öğrendim. Karanlığı gördüm, korktum.
Gün geldi sonsuz karanlığa uğurladım sevdiklerimi...
Ağladım.* * *
Yaşamayı öğrendim.
Doğumun, hayatın bitmeye başladığı an olduğunu; aradaki bölümün, ölümden çalınan zamanlar olduğunu öğrendim.
* * *Zamanı öğrendim.
Yarıştım onunla...
Zamanla yarışılmayacağını, zamanla barışılacağını, zamanla öğrendim...
* * *
İnsanı öğrendim.
Sonra insanların içinde iyiler ve kötüler olduğunu...
Sonra da her insanın içinde iyilik ve kötülük bulunduğunu öğrendim.* * *
Sevmeyi öğrendim.
Sonra güvenmeyi...
Sonra da güvenin sevgiden daha kalıcı olduğunu, sevginin güvenin sağlam zemini üzerine kurulduğunu öğrendim.* * *
İnsan tenini öğrendim.
Sonra tenin altında bir ruh bulunduğunu...
Sonra da ruhun aslında tenin üstünde olduğunu öğrendim.* * *
Evreni öğrendim.
Sonra evreni aydınlatmanın yollarını öğrendim.
Sonunda evreni aydınlatabilmek için önce çevreni aydınlatabilmek gerektiğini öğrendim.* * *
Ekmeği öğrendim.
Sonra barış için ekmeğin bolca üretilmesi gerektiğini...
Sonra da ekmeği hakça üleşmenin, bolca üretmek kadar önemli olduğunu öğrendim.* * *
Okumayı öğrendim.
Kendime yazıyı öğrettim sonra...
Ve bir süre sonra yazı, kendimi öğretti bana...* * *
Gitmeyi öğrendim.
Sonra dayanamayıp dönmeyi...
Daha da sonra kendime rağmen gitmeyi...
* * *
Dünyaya tek başına meydan okumayı öğrendim genç yaşta...
Sonra kalabalıklarla birlikte yürümek gerektiği fikrine vardım.
Sonra da asıl yürüyüşün kalabalıklara karşı olması gerektiğine aydım.
* * *
Düşünmeyi öğrendim.
Sonra kalıplar içinde düşünmeyi öğrendim.
Sonra sağlıklı düşünmenin kalıpları yıkarak düşünmek olduğunu öğrendim.* * *
Namusun önemini öğrendim evde...
Sonra yoksundan namus beklemenin namussuzluk olduğunu; gerçek namusun, günah elinin altındayken, günaha el sürmemek olduğunu öğrendim.* * *
Gerçeği öğrendim bir gün...
Ve gerçeğin acı olduğunu...
Sonra dozunda acının, yemeğe olduğu kadar hayata da lezzet kattığını öğrendim.* * *
Her canlının ölümü tadacağını, ama sadece bazılarının hayatı tadacağını öğrendim

Can Dündar





4 yorum:

  1. Canım arkadaşım...

    "Düşünmeyi öğrendim.
    Sonra kalıplar içinde düşünmeyi öğrendim.
    Sonra sağlıklı düşünmenin kalıpları yıkarak düşünmek olduğunu öğrendim."

    Ah, Can Dündar usta, sen ne büyük bir düşünür ve şairsin. Her sözüne hayranım senin...

    Paylaşımın için çok teşekkür ediyorum, canım arkadaşım. :)

    Sevgiyle kal...

    YanıtlaSil
  2. Sevgili Arzucum,
    Benim ışıksız kalmış alıntı yazılarıma da yorum yazarak Işık tutmuşsun.Can Dündar'a bu vesileyle bende bir kez daha teşekkür etmek isterim.Çok güzel bir yazı yazmış ve beni etkilediği için buraya koymaktan onur duydum.
    Canımın içi değerli yorumun için çook teşekkür ederim.Sevgiyle kal..

    YanıtlaSil
  3. Gerçeği öğrendim bir gün...
    Ve gerçeğin acı olduğunu...
    Sonra dozunda acının, yemeğe olduğu kadar hayata da lezzet kattığını öğrendim.* * *

    canım arkadaşım
    can dündarın bu güzel yazısıyla bizleri buluşturduğun için çok teşekkürler bu yazıda kendinden birşeyler bulmayan varmıdır acaba :-)
    sevgilerimle

    YanıtlaSil
  4. Sevgili Ewa,
    Bazı acılar istemesekte başımıza geliyor.Bu acılar hep hayatımızda olacağına göre her olayda daha metanetli olmak, tecrübe olarak düşünmek gerekiyor. Bu güzel yorumun için teşekkürler canım arkadaşım.Sağlıcakla kal...

    YanıtlaSil

Mesajınız onaylandıktan sonra görünecektir. Engelliler Haber ve Bilgi Portalı