"Zihinsel Engelli çocuğa ömrümü veremem !"

Bir engelli Annesinin feryadı
Sevgili arkadaşlar bundan yıllar önce Adana ya dayımlara gezmeye gitmiştim...Biz engellilerede kırmızı otobüsler ücretsiz olduğu için ona binip çarşıya pazara giderdik durmadan.....

Yine bir gün dayımın kızının yanından dayımlara geçmek için durakta kırmızı otobüsleri bekliyordum,tam o sırada bir anne ve 30 yaşlarında birde kız geldi kız annesinin elinden tutmuş sacları salkım saçak üzerindeki kıyafetler olabildiğince kısa perişan bir giyim şekli vardı ve o anda kızda bir anormallik olduğunu anlamıştım...

Annesi bana kızım beyaz evlere buradan otobüs geçer mi dedi,bende vallahi teyze adanayı tam bilmiyorum Osmaniye'liyim dedim...
Sonra teyzeyle aramızda ufacık bir sohbetten sonra benim eşşek arısı sokasıca dilim durmadı,teyze dedim neden kızınızı daha tedbirli giydirmediniz dedim daha güzel ve hanım hanımcık olur dedim...bu arada ben yaş olarak küçüğüm...
Teyze bana direkmen şu cevabı yapıştırdı benim kızım yapar istediğinide giyer, istediğinide takar demi kızım dedi ...
O anda Nur ağzının payını aldın işte otur yerine dedim...
sanane...
Nur sana mı düştü kaygısı demi ama...

Neyse teyzeye şunu dedim,bakın teyze bende özürlüyüm kolumun biri tutmuyor ayakta da problem var,ama bakın yeri geliyor kilo alıyoruz yeri geliyor zayıflıyoruz ve pantolonlarımızın beli bundan dolayı düşüp duruyor tek elimle pantolonumdan sırtım açılmasın diye yada sağımı solumu çekiştirmeyeyim diye altımdan çıtçıtlı giyiyorum ki daha temkinli olmak için dedim....
Kadın bana bakarak sende mi özürlüsün dedi ayyyyyy canım.....

Teyze bana bak sana birşey diyeyim kızım dedi keşke benim kızımın 2 eli 2 ayagı olmayaydı da aklı yerinde olaydı dedi ve ikimizde yığıldık oracıkta.Bak sen Osmaniyeler den gelmişsin tek başına cadde cadde süslenmiş püslenmiş geziyorsun ben benim kızımı bir bakkala dahi yollayamıyorum aklı yok ve insanlara saldırıyor ve inat dedi...misal dedi şu saçına o tokayı takma dedim dedi koskocaman kıskaçlı tokayı alnına vurdu dedi, ve teyze böle feryat ederken ikimizinde dizinin bağı çözüldü...

Benim kızım durmuyor dedi ve ben öğretmendim ve sırf bu kız için mesleğimi bıraktım dedi....
Sebep nedir peki dedim çocuğum küçükken bakıcıya verirdim lakin hasta kız bakıcıları ısırırmış, bağırır çağırırmış...bakıcılarda çeker gidermiş,bu arada teyzeyle sohbet koyulaştı ve dolmuşlar kaç oldu kaçırıyoruz...

Ben dedim ki ya babası ne alemde dedim
Ne dese begenirsiniz eşim sakat çocuğum oldu diye daha ilk senede evi terk etti ben beyin özürlü çocuga ömrümü veremem demiş...ufffffffffff bu nasıl vicdan bu nasıl kafa yapısıdır böleki sen çocuğunla eşini terket, pes dedim yazıklar olsun
Ya teyze herşeyi anladık anlamayada geçim nereden dedim
Annemlerde kalıyorum onların yanında bir sığıntıyız...ve teyzenin son sözleri şu oldu kızım keşke benim kızımın bırak 2 elini 2 ayağını keşke kafasından aşağısı tutmayaydı da aklı olaydı...bir kere bana içinden gelerekten annem deseydi....

Arkadaşlar bana hep sorarlar nur seni ne degiştirdi böle nasıl ayakta kalıyosun elini kolunu takmadan gülmeyi beşir edebiliyosun...vardır bir sebepi olmuştur bişeler ki sen hayata karşı pozitifsin dedikleri zaman
Ben işte sade ve sadece bu olay beni olgunlaştırdı 2004 yaz mevsiminde olan bir olay beni büyüttü ve olgunlaştırdı diyorum...
Sevgilerimle,
Yazar: Nur Kılıç

UYARI:Bu köşe yazısının telif hakları Nur Kılıç'a ve yayın hakları engellilerdunyasi.com'a aittir. "www.engellilerdunyasi.com" biçiminde aktif bağlantı kurularak, açık kaynak gösterilmek kaydıyla içerik kullanılabilir. Açık kaynak göstermeden yapılan alıntılar için yasal takip yapılacaktır. ©

Sponsorlu Bağlantılar



0 Response to ""Zihinsel Engelli çocuğa ömrümü veremem !""

Yorum Gönder

Engelliler Haber ve Bilgi Portalı - Son Dakika Engelli Haberleri.


Site Arşivi